Tijd

concoret1a

Er is nog steeds geen Jezus veranderd op deze blauwe planeet, getuige bijvoorbeeld het onderstaande citaat van Blaise Pascal uit ‘Gedachten’ (Pensées), een tijdgenoot van Rembrandt en Spinoza. De jacht op geluk en de handel daaromheen tiert nog steeds even welig. De cursussen mindfullness vliegen je tegenwoordig om de oren. Er blijft echter maar één remedie, het aloude ‘Mens, Ken U Zelf’ van de oude Grieken. Wat dit kennen dan wel inhoudt en wat dit zelf dan wel behelst schenkt ons mensdom veel vermaak, zet veel pennen in beweging, kweekt veel goeroes en volgelingen, vult blogs, Twitter en Facebook, en doet veel geld rollen. Met ander woorden een levenstaak voor elk mens.

’We houden ons nooit bij het heden. We lopen vooruit op de toekomst, alsof die te langzaam komt en we haar graag willen versnellen, of we roepen het verleden terug, om het vast te houden omdat het te snel verdwijnt. Zo onbezonnen [zijn we] , dat we ronddwalen in tijden die helemaal niet van ons zijn en volstrekt niet denken aan de enige die ons wel toebehoort; en zo lichtzinnig dat we dromen van die welke niets zijn en ons onnadenkend onttrekken aan de enige die er steeds is. Dat komt omdat de tegenwoordige tijd ons meestal pijn doet. We onthouden hem aan onze blik omdat we er verdriet van hebben, en als we hem wel prettig vinden spijt het ons hem te zien vervliegen. We trachten hem in stand te houden door middel van de toekomst en verbeelden ons over dingen te beschikken die niet in onze macht liggen, voor een tijd waarvan we volstrekt niet zeker zijn of we die zullen meemaken.
Eenieder moet zijn gedachten maar eens onderzoeken: men zal merken dat die volledig in beslag worden genomen door het verleden of de toekomst. We denken haast nooit aan de tegenwoordige tijd en als wij er aan denken is het om ideeën op te doen voor onze toekomstplannen. Het heden is nooit ons doel. Het verleden en heden zijn onze middelen, alleen de toekomst is ons doel.
Op die manier leven we nooit, maar hopen we te leven, en omdat we altijd plannen maken om gelukkig te zijn, is het niet te vermijden dat we het nooit worden.’

Blaise Pascal. Gedachten. 47. In de vertaling van Frank de Graaff.


Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *