Glìns

klompendans1

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de reis

10463696_10204551612095112_5046234855866378745_o

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Atelierroute

De tentoonstelling is inmiddels ingericht. Zaterdag 27 augustus om 12:00 uur gaan de deuren open van Kunsthuis Oal Eer in Godlinze open.

WP_20160820_13_50_01_Pro

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Open Ateliers op Dingen050

Gisteren een warme zit op de Vismarkt in Groningen, maar dragelijk door een schaduwrijke tent. Desondanks toch nog redelijk wat aanloop en we hebben even weer wat bekendheid kunnen geven aan de komende kunstroute Van Eems tot Westeremden in het weekend van 27 en 28 augustus en het weekend van 3 en 4 september. Met collega’s van Atelier Route 99 en Open Ateliers Westerkwartier deelden we de tent.

Groninger stadsdichter Kasper Peters droeg een aantal gedichten voor, gevolgd door een kort optreden van liedjesschrijver Stoomboot Niels Boutsen uit Leuven. Verder een ruim en gevarieerd aanbod op de markt. Naast prullaria veel boeken, maar bijvoorbeeld ook opgezette dieren, Wajangpoppen en krissen. Een echte dingenzoekersmarkt.

Open Ateliers op Dingen050

Open Ateliers op Dingen050

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

dingen050

Op zondag 24 juli op de Vismarkt in Groningen weer een kunstmarkt.

MM

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Schuim

dutch mountain

Na lange vermoeiende dagen geef ik mij graag over aan de genoegens van een warm bad, waarin ik mij uiteenzet met het schuim. Als zeeschuimer van de informatieoceaan verover ik daags schatten die ik ’s avonds vrijelijk weer deel met het schuim en sta weer met lege handen.
(De Blauwe Boekanier, van het gelijknamige kinderboek van Tonke Dragt is een jeugdheld van mij.)

Volgens Sloterdijk is het Schuim onze toekomst. Daar valt veel voor te zeggen, in ieder geval is het een beeld dat veel duidelijk kan maken over onze hedendaagse (en toekomstige) samenleving.

Sferen 3. Schuim

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Tijd

concoret1a

Er is nog steeds geen Jezus veranderd op deze blauwe planeet, getuige bijvoorbeeld het onderstaande citaat van Blaise Pascal uit ‘Gedachten’ (Pensées), een tijdgenoot van Rembrandt en Spinoza. De jacht op geluk en de handel daaromheen tiert nog steeds even welig. De cursussen mindfullness vliegen je tegenwoordig om de oren. Er blijft echter maar één remedie, het aloude ‘Mens, Ken U Zelf’ van de oude Grieken. Wat dit kennen dan wel inhoudt en wat dit zelf dan wel behelst schenkt ons mensdom veel vermaak, zet veel pennen in beweging, kweekt veel goeroes en volgelingen, vult blogs, Twitter en Facebook, en doet veel geld rollen. Met ander woorden een levenstaak voor elk mens.

’We houden ons nooit bij het heden. We lopen vooruit op de toekomst, alsof die te langzaam komt en we haar graag willen versnellen, of we roepen het verleden terug, om het vast te houden omdat het te snel verdwijnt. Zo onbezonnen [zijn we] , dat we ronddwalen in tijden die helemaal niet van ons zijn en volstrekt niet denken aan de enige die ons wel toebehoort; en zo lichtzinnig dat we dromen van die welke niets zijn en ons onnadenkend onttrekken aan de enige die er steeds is. Dat komt omdat de tegenwoordige tijd ons meestal pijn doet. We onthouden hem aan onze blik omdat we er verdriet van hebben, en als we hem wel prettig vinden spijt het ons hem te zien vervliegen. We trachten hem in stand te houden door middel van de toekomst en verbeelden ons over dingen te beschikken die niet in onze macht liggen, voor een tijd waarvan we volstrekt niet zeker zijn of we die zullen meemaken.
Eenieder moet zijn gedachten maar eens onderzoeken: men zal merken dat die volledig in beslag worden genomen door het verleden of de toekomst. We denken haast nooit aan de tegenwoordige tijd en als wij er aan denken is het om ideeën op te doen voor onze toekomstplannen. Het heden is nooit ons doel. Het verleden en heden zijn onze middelen, alleen de toekomst is ons doel.
Op die manier leven we nooit, maar hopen we te leven, en omdat we altijd plannen maken om gelukkig te zijn, is het niet te vermijden dat we het nooit worden.’

Blaise Pascal. Gedachten. 47. In de vertaling van Frank de Graaff.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Mark this ruin (a hint, Sir Mark)

subbuteo1a

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Grote kat & Kleine kat

grotekatkleinekat

‘De ogen van een dier hebben een grote sprekende kracht. Zelfstandig, zonder enige medewerking van geluid en gebaar, met de meeste zeggingskracht, wanneer zij helemaal in hun blik rusten, spreken zij het geheim uit in zijn natuurlijke opsluiting, dat wil zeggen in de bangheid van het worden. Deze toestand van het geheim kent alleen het dier, alleen het dier kan die voor ons openen – een toestand, die zich slechts laat openen, niet openbaren. De taal waarin het geschiedt, is wat zij zegt: bangheid – de beweging van het schepsel tussen de rijken van de plantaardige zekerheid en van het geestelijk waagstuk. De taal is het stamelen van de natuur, wanneer de geest voor het eerst vat op haar heeft, voordat zij zich aan hem overgeeft voor zijn kosmische waagstuk dat wij mens noemen. Maar geen spreken zal ooit herhalen wat stamelen in staat is mede te delen.
Af en toe kijk ik in de ogen van een huiskat. Het getemde dier heeft beslist niets van ons, zoals wij ons soms inbeelden, de gave van de echt «sprekende» blik ontvangen, maar slechts – ten koste van de elementaire onbevangenheid – de bekwaamheid die blik op ons, ondieren, te werpen. Waarbij nu echter in die blik, in zijn ochtendschemering, opkomend nog, iets van verbazing, van vraag is gekomen, dat aan de oorspronkelijke blik in al zijn bangheid toch helemaal ontbreekt. Deze kat begon haar blik ontegenzeggelijk met een vraag aan mij, onder de glimp van mijn blik opgloeiend: «Kan het zijn dat je mij bedoelt? Wil je werkelijk niet slechts dat ik grapjes voor je maak? Ga ik je iets aan? Ben ik aanwezig voor jou? Ben ik aanwezig? Wat is dat aanwezige van jou uit? Wat is dat aanwezige voor mij? Wat is dat?!» («Ik» is hier de omschrijving van een woord dat het zelf zonder ik weergeeft en dat wij niet hebben; onder «dat» moet men zich de stromende blik van de mens voorstellen in de gehele realiteit van zijn relatiekracht.) De blik van het dier, da taal van de bangheid, was er nog maar net, hoog opgekomen – of hij ging al weer onder. Mijn blik hield het langer uit, maar het was niet meer de stromende blik van de mens.
Op de wenteling van de wereldas die het relatieproces inleidt, was bijna direct een wenteling gevolgd die het beëindigt. Zojuist nog had de Het-wereld het dier en mij omgeven, een blik lang had de Jij-wereld gestraald vanuit de diepte, nu was zij alweer uitgedoofd terug in de Het-wereld.
Om de taal van dit bijna onmerkbare opkomen en ondergaan van de zon van de geest vertel ik dit nietige voorval, dat mij ettelijke malen is overkomen. Aan geen andere taal heb ik zo diep de vergankelijkheid van de actualiteit in alle relaties met een wezen leren kennen: de verheven melancholie van ons lot, dat ieder afzonderlijk jij door een beschikking van het lot een Het wordt. Want anders lag er tussen ochtend en avond van het gebeuren zijn dag, hoe kort ook, hier echter vloeiden ochtend en avond wreed ineen, het lichte Jij verdween: was de last van de Het-wereld werkelijk wel een blik lang van het dier en mij afgenomen? Ik kon er in ieder geval nog over nadenken, maar het dier was uit het stamelen van zijn blik in de sprakeloze, bijna herinneringsloze bangheid teruggezonken.
Hoe machtig is het toch, dit continuüm van de Het-wereld, en hoe teer zijn de verschijningen van het jij!’
Martin Buber. Ik en Jij. 113/114.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de twee sleutels

27348aNieuwe website online. De Twee sleutels. Een soldaat in Nederlands-Indië.

De Twee Sleutels

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen